Belediyelerin açtığı engelsiz yaşam merkezleri, en çok ihtiyacı olan ağır engellileri dışlıyor. Sistem, yüksek bakım gerektiren bireyler yerine kolay ulaşılabilir gruplara yöneliyor.
Türkiye genelinde açılan bu merkezler çoğunlukla otizmli bireylere yönelik kısa süreli aktiviteler sunuyor. Oysa ağır fiziksel engelli bireyler ve onların aileleri çok daha temel ihtiyaçlarla mücadele ediyor. Gündüz bakım ve ulaşım hizmeti olmadan bu merkezler onlar için erişilemez kalıyor.
Ağır engelli çocuğu olan ailelerin en büyük ihtiyacı, sabah güvenle bırakıp akşam alabilecekleri, fiziksel bakım ve tedavilerinin yapıldığı merkezler. Ancak belediyeler yüksek maliyetli bu hizmetler yerine daha az emek gerektiren programları tercih ediyor. Bu, toplumsal sorumlulukta kolay yolu seçmek anlamına geliyor.
Gerçek anlamda engelsiz yaşam, bir annenin engelli çocuğunu güvenle bırakıp nefes alabildiği bir sistemle mümkün. Belediyelerin önceliği, en dezavantajlı gruplara kapsamlı destek sunmak olmalı. Aksi halde bu merkezler sadece “gösteriş” amacı taşıyan yapılar olarak kalacak.
Detay haberimizde: Engelsiz Yaşam Merkezleri’nin ağır engellileri dışlayan hizmet politikaları aileleri zor durumda bırakıyor. Gerçek ihtiyaç sahipleri için harekete geçilmesi bekleniyor.
Haber: Vakkas ARSLAN
